ปง อัศวินิกุล

ประสบการณ์กระบวนการทำเสียง

ในรูปภาพยนตร์มาหลายสิบปี ทำให้ ปง อัศวินิกุล นักแสดงแห่งชาติ

รายปี พุทธศักราช 2563 ได้รับการชมเชยและก็นับถืออย่างมากมายจากบุคคลในแวดวงภาพยนตร์มากมาย

ก่ายกอง เพื่อได้มองเห็นตัวตนคุณปงจากมุมมองของคนที่เคยร่วมงานด้วย หอพักภาพยนตร์ก็เลยได้ชวน

พูนศักดา อุทัยชนิด นักลำดับภาพมือรางวัล อีกทั้งจากเรื่อง อนึ่ง นึกถึงโดยสังเขปลูกบ้าท่องเที่ยวปัจจุบัน

รวมทั้ง กาลครั้งหนึ่งเมื่อเช้านี้ รวมทั้งคนบันทึกเสียงหนังไทยอีกหลายเรื่อง ยกตัวอย่างเช่น อารีดัง, คนทรงเจ้าเข้าผี

จำต้องชิงทรัพย์

มาเขียนบอกเล่าเรื่องราวความจำที่มีต่อผู้ซึ่งเขาเชื่อถือเปรียบเหมือนบิดา และก็ตำนานของ

ห้องบันทึกเสียงรามอินทรา ที่เขาผูกพันคลุกคลีมาตั้งแต่เริ่ม

เรื่องในอดีตอันพรูจากคนที่เคยร่วมงานสนิทสนมกับ ปง อัศวินิกุล สูงที่สุดคนหนึ่ง ทำให้บทบันทึกชิ้นนี้เต็มไป

ด้วยรสรวมทั้งสดชื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งฉบับที่ลงในเว็บหอพักภาพยนตร์นี้ ซึ่งเป็นข้อเขียนฉบับเต็มของคุณพูนศักดา

ก่อนที่จะหอพักภาพยนตร์ต้องลดนิดหน่อยออกเพื่อนำลงในจดหมายข่าวสารฯ ฉบับที่ 63 เนื่องแต่พื้นที่อันจำกัด ปี พุทธศักราช 2515

ถนนหนทางรามอินทรา

ยังเป็นถนนลาดยางรถยนต์วิ่งสวนและก็ภาวะมีหลุมบ่อ สองข้างทางเป็น

คูคลองขนานยาวไปตลอดเส้นจากแยกวัดพระศรีฯ บางเขน ไปจนกระทั่งตลาดมีนบุรี

การเดินทางโดยรถประจำทาง มีเพียงแต่รถเมล์สาย 26 (ท่องเที่ยวท้ายที่สุดออกมาจากอนุสาวรีย์ชัย

สองทุ่ม หากตกรถก็ตัวใครตัวมัน จำต้องขึ้นสายอื่นมาให้ถึงวัดพระศรีฯ แล้วเดินกลับ กิโล)

แล้วก็รถยนต์ บริษัทข.ส หมอชิตฉะเชิงเทรา ท่องเที่ยวในที่สุดก็ราวๆช่วงเวลาเย็น

พื้นที่โดยมากยังเป็นหลักที่ทำไร่ทำนา แล้วก็มีโครงงานหมู่บ้านจัดสรรใหญ่เกิดมาหลายแผนการ

มีแผนการหนึ่ง ชื่อว่า หมู่บ้านรามอินทรานิเวศน์

อยู่ตรง

กิโลเมตรฝั่งตรงข้ามเป็นแผนการหมู่บ้านจัดสรรของกองกองทัพบกชื่อ ปัฐวิกรณ์

ยุคนั้นผมพึ่งมาจากบ้านนอก จากสุราษฎร์ เข้ามาเรียน ศาสตราจารย์4 (ยุคนั้นเรียกว่า มัธยม7)

อยู่ที่ รร. อวยศิลปเมืองหลวง พักอยู่ในบ้านเช่าแถวบางพลัดร่วมกับพี่

ป๊ะป๋าได้ตกลงใจมาซื้อบ้านในหมู่บ้านรามอินทรา ในหมู่บ้านนี้มีบ้านหลายแบบหลายราคาและก็ยังคงมีอยู่ไม่กี่ข้างหลัง

จุดแปลง..

เหตุเพราะผมไปสอบเปรียบเทียบ ศาสตราจารย์ได้ เลยจบก่อนเพื่อนชักเย่อหยิ่ง

ชีวิตเริ่มแปลงวิถีที่ควรเดินไปตามครรลองที่ดี..

ผมเป็นคอหนังฟังเพลงมาตั้งแต่เด็กบิดาเป็นเจ้าหน้าที่รัฐระดับใหญ่พอควร ย้ายไปอยู่จังหวัดไหนก็เข้าดูหนังฟรีได้

ดูแล้วมองอีก ทุกเรื่องที่เข้าฉาย ทั้งยังเทศรวมทั้งไทย เลยเสพดูดซับเข้าหัวมาตลอดโดยไม่ได้คาดคิด

สมัยนั้นฮิปปี้กำลังได้รับความนิยม ผมเลยออกมาจากบ้านไปสืบหาสิ่งที่เราเองต้องการทำ ผมถูกใจฟังเพลง

ฝรั่งมาแม้กระนั้นเด็ก เลยไปร่วมกับพวกแถบนั้นรวมกลุ่มดนตรี ฝึกฝนเล่น แกะเพลง รวมทั้งร่วมเล่นเพลงร็อกกัน

ซื้ออุปกรณ์สำหรับเล่นดนตรีโนเนม เครื่องเสียงก็ซื้อมาแถวบ้านหม้อ เริ่มไปสู่อบายมุขหลายประเภทที่ไม่

ร้ายแรงต่อสภาพทางด้านร่างกาย

เราฝึกดนตรีกันในบ้านของคนตีกลอง ซึ่งอยู่กึ่งกลางทุ่งนาฝั่งข้างหลังหมู่บ้านปัฐวิกรณ์

(เดี๋ยวนี้น่าจะเป็นรอบๆใกล้ สำนักเจริญภาวนาบุญศรีมุณีมือณ์) ขนาดอยู่กึ่งกลางทุ่งนา

สายเพลงอันเดอร์กราวเกรียวด์เสียงจำเป็นต้องดัง โดนราษฎรดุแต่ละวัน

กระทั่งวันหนึ่ง

ที่สุดซอกซอยที่ 11 ลึกสุดของโครงงาน ติดลำคลองเล็กซึ่งสามารถพายเรือทะลุไปได้หลายที่ในบริเวณ

มีบ้านแบบ ข้างหลังหนึ่ง กำลังก่อสร้างแบบผิดรูปผิดร่างผิดแบบราษฎรทั่วๆไป ด้านล่างยกสูงเสมือนจะเป็นคลังสินค้า อะไรสักอย่าง

มี รปภ.ยืนเฝ้า ความต้องการอยากจะรู้อยากจะเห็นเลยเข้าไปถามโฟร์แมนที่ก่อสร้าง เขากล่าวว่ากำลังทำห้องอัดเสียงให้คนหนึ่งอยู่แถวหมอชิต ท่านจะมาดูงานแต่ละวันวันศุกร์ ผมเลยขอเข้าไปดูข้างใน ประมาณแล้วการก่อสร้างด้านในยังจำเป็นต้องทำกันอีกยาวนานมาก แล้วความนึกคิดหนึ่งของผมเกิดมา

หาทางยกเครื่องดนตรีของวงมาฝึกในที่นี้

ผมถามโฟร์แมนว่า ท่านจะมาอีกเมื่อใดพอใช้คำตอบ ผมก็ยึดมั่นจะรอคอยพบเห็นให้ได้